SCHEPPING EN EVOLUTIE (?)

 

Belang van het onderwerp:

jaar van Darwin;

algemene roep om Apologetiek (hierin worden argumenten gezocht t.g.v. het chr. geloof);

Conflict schepping / evolutie bepaald door hartstochtelijke kenmerken (alles hangt ervan af en alles hangt ermee samen);

Verdere actualiteit:

Voorstel van minister vd Hoeven (2005) door Tweede Kamer smadelijk verworpen;

Men spreekt in dit verband ook van een fundamentailistische moraal;

Raad van Europa: kantte zich tegen onderwijs in creationisme; 25 van de 48 afgevraadigden stemden tegen een desbetreffende motie;

Gerdien de Jong (Utrecht) contra EO inzake wegcensuereren van evolutie in documentaire van Attenborough;

Fel bestrijder: Richard Dawkins > De blinde horlogemaker, the root of alle evil, the virus of faith;

 

I. Evolutionisme?

 

Ontwikkeling, natuurkrachten, toeval;

Darwin: soorten hebben geen constante eigenschappen; zijn dus veranderlijk;

Hogere organische wezens komen voort uit lagere;

Het organische is ontstaan uit het anorganische;

Evolutie vond plaats langs mechanische en chemische wetten.

 

Argumenten:

Struggle for life (elk wezen moet zich ontwikkelen of ondergaan);

natural selection > de natuur kiest de best toegeruste exemplaren van planten, dieren en mensen;

Van belang zijn de volgende items:

Rudimentaire organen; embrylogie (hogere organismen maken als embryo de ontwikkeling van lagere door);

Paleontologie (fossielen- en beenderenonderzoek)

Mimicrie (aapassing in kleur enz. aan de omgeving).

 

Neodarwinisme of modern evolutionisme, de huidige evolutieleer, gebaseerd op het darwinisme. Deze komt op het volgende neer: de evolutie van planten en dieren berust op het voorkomen van erfelijke variaties, ontstaan door mutatie en recombinatie van genen; op deze variatie werkt de natuurlijke selectie, wat onder invloed van geografische of andere factoren leidt tot het ontstaan van geïsoleerde populaties, waardoor geleidelijk de aanpassing van de organismen aan hun omgeving beter en de divergentie tussen de verschillende groepen groter wordt. Ten slotte zijn de verschillen zo groot dat onderling kruisen niet meer mogelijk is en is dus soortvorming (speciatie) opgetreden, dwz. dat nieuwe soorten zijn ontstaan. In de paleontologie heeft men voor deze theorie steun gevonden.

 

II. inhaerente kritiek;

 

Er is op gewezen dat er wel plotseling soms wijzigingen opgetreden zijn, maar dan hebben we het over destructieve gebeurtenissen;

Werkelijke bewijzen van mutaties en overgangen ontbreken in het verhaal; de zgn. "missing links”.

De spraak, vlg. HB, blijft een onverklaarbaar fenomeen;

Ouderdomsbepalingen onbetrouwbaar genoemd (bedrog); of: pygmeeën;

Natuurlijk is ook aan te voeren  het bekende argument dat de oerknal, de big bang, onverklaarbaar is;

Mutaties komen slechts voor binnen de soorten;

er zijn wel mutaties op kleine schaal (vinken), maar het is een heel andere zaak om te menen dat soorten geheel en volkomen in andere (soorten en wezens) overgaan.

Mensen en chimpansees zouden een gemeenschappelijke voorouder hebben; waarom is er dan bij de chimpansees geen evolutie, zoals bij de mens, voorgekomen?

 

HB:

1. Er is geen verklaring voor de oorsprong, het begin, de oerknal, de big bang, de oersoep;

2. Ontwikkelingen, overgangsvoren zijn feitelijk niet waargenomen; Paleontologie toonde aan dat verschillende soorten reeds naast elkaar bestonden;

3. Het ontstaan van de mens is een onoplosbaar probleem;

4. er is geen verklaring voor de mens naar zijn psychische zijde. Taal blijft een raadsel bijvoorbeeld.

5. Hist, gegevens: rond 1000 jaar voor Chr. Is aarde grotendeels onbewoond;

 

Natuurwetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat een cel zeer ingewikkeld in elkaar zit. Hij heeft de kracht zichzelf te reproduceren; hij draagt de erfelijke eigenschappen; hij maakt zijn eigen DNA; hij heeft controle mechanismen voor zijn eigen krachtige enzymen. Sommige enzymen kunnen zelfs de cel vernietigen als ze buiten controle geraken. De cel heeft een zeer belangrijke begrenzing het membraam, dat alleen de gewenste stoffen in de cel toelaat en de overige buiten

Deze kleine cel (1000 op een rij zijn nog maar ongeveer 1 cm) is een onvoorstelbaar complexe scheikundige fabriek. Met al onze kennis ontgaan ons nog steeds veel van de mysteries van de cel.
Kunnen we ons voorstellen dat het complexe systeem van de cel ooit door een lange reeks van toevallige processen is ontstaan? Of is het eenvoudiger om in de cel de hand van een Ontwerper te zien?

Want hetgeen van Hem niet gezien kan worden, zijn eeuwige kracht en goddelijkheid, wordt sedert de schepping der wereld uit zijn werken met het verstand doorzien, zodat zij geen verontschuldiging hebben.
(uit De Bijbel: Rom.1:21)

 

III Bijbelse kritiek:

 

1. Makrokosmos (heelal) en microkosmos (bijv: insecten, bacterien) zijn de machtige bewijzen (?) van een Schepper;

 

enkele gegevens vanuit het heelal: afstand aarde-zon: 15 miljoen kilometer; melkweg telt nog 100 miljard andere zonnen; dichtstbijzijnde: Alpha centauri: afstand 4,4, lichtjaren (lichtjaar is: 9460 miljard km). Melkweg heeft een diameter van 100.000 lichtjaren; 2,5 miljoen lichtjaren is er het volgende melkwegstelsel M31. daarin 200 miljard sterren; Gegevens over de zon: de temperatuur in de kern is 15 miljoen C; de zon is 109 maal zo groot als de aarde; de steekvlammen van de zon kunnen een hoogte van 30.000 km. bereiken.

 

2. Zonder te spreken van een Schepper is er geen mogelijkheid om een moraal op te bouwen, of te spreken over zingeving (evolutionisten spreken over een fundamentalistische moraal);

Evolutie voert tot de wetten van de jungle ipv. tot de wetten van de Heere;

3. Christus (Mark.10:6;)en de apostelen (Hand.14:15v;Hand.17:24vv; Rom.1:20vv) hebben het gegeven van de schepping als vaststaand aangenomen;

Gods Woord biedt houvast niet alleen als verklaring voor het ontstaan van de wereld, maar ook voor de degeneratie door de zonde;

4. Met name van groot belang de mens als schepping naar Gods beeld; daarin blijkt het unieke van de mens en de grote afstand tussen zoogdieren en de mens;

Schepping van zoogdieren en de mens tegelijk ook een verklaring voor een zekere gemeenschappelijkheid;

 

Letterlijke opvatting van Genesis 1?

Aanvaarding van het wonder. Hierin de volgende lijnen:

a. Creatio, distinctio, ornatio;

b. Schepping zaak van de drieënige God (Ps.33;6; Gn.1:3; Spr. 8:22-31; Joh.1:3; 1 Cor.8:6; Coll.1:15-17); Hebr1:2; Openb.3:14);  Christus Middelaar van schepping en herschepping;

c. Engelen geschapen, niet voor alle dingen, wel voor de 7e dag. 

d. zoogdieren en de mens geschapen op 6e dag; mens geschapen naar Gods beeld;

e. schepping behoedt voor natuurverachting alsook voor natuurvergoding;

f. aristotelisch- ptolemäisch wereldbeschouwing tgo. De Copernicaanse;

g. geen dualisme tussen God en de wereld (Gnostiek); geen pantheisme (God is het zijn er dingen zelf); abs. identiteit tussen God en wereld);

h. Schepping tgo. evolutie leert Gods plan met de wereld, met uw leven. Evolutie: toeval, noodlot, doelloosheid.

 

 

IV Synthese ?

1. Creationisme: a. scheppingsleer; b. scheppingsleer met bewijzen (wetenschap);

Evolutionisten noemen het creationisme een pseudowetenschap !

 

2. Gevaar van de synthese (schepping door of langs de weg van evolutie):

 

a. Er is het materialistisch evolutionisme, waarbij men uitgaat van autonome natuurkrachten waarbij voor een hogere macht geen ruimte is. "Man is the result of a purposeless and materialistic process that did not have him in mind; He was not plannend”. Het wijsgerig Materialisme leert zelfs dat de geest product is van de stof;

b. Deïstisch evolutionisme; God gaf de eerste aanzet; daarna autonome afwikkeling, zonder verdere invloed van God. Ook dus autonome natuurkrachten.

c. Theïstsch evolutionisme; supanaturalisme. God greep telkens in in de autonome ontwikkelingen die plaats vonden.

Praktische lijn: godsdienst wordt verklaard vanuit trouw van de hond;

 

Pogingen tot harmonisatie:

1. Traditionele opvatting, door Lever creationisme genoemd, dat 7000 jaar geleden de soorten kant en klaar zijn geschapen. Fundamentalisme?!

2. Over miljoenen jaren hebben steeds nieuwe scheppingen plaats gevonden.

3. God heeft bij deze scheppingen gebruik gemaakt van reeds bestaand materiaal, zoals de schepping van de mens plaats vond.

4. God heeft in een grote scheppingsdaad in den beginne alles geschapen, waarna zich in de loop der tijden geschapen potenties hebben ontwikkeld. Lever. Men komt dan in conflict met Genesis 1.  

 

Er zijn versch. aangepaste vormen van uitleg van Genesis 1-3:

1. Ideale theorie; houdt vast aan de idee, niet aan de letter van Genesis 1. men leest daarin een poëtische beschrijving, een mythe; kwam voor bij Augustinus.

2, Restitutietheorie: neemt lange scheiding aan tussen Gen.1:1,2 en 1:3vv. Creatio prima en continua; Door Remonstranten aangehangen.

Anderen nemen een oorspr. niet geschapen chaos aan. Dan ontkent men de creatio ex nihilo.

Geen eeuwig bestaan van de woeste aarde; God alleen is eeuwig.

3. Concordistische theorie: dagen als tijdperken.

4. Anti-geologische theorie: invloed van de zondvloed; hiermee verwant de catastrofen- theorie.

 

Tenslotte:

Drie grote vraagstukken: vanwaar de wereld (kosmologie); het kwaad (hamartologie) en de verlossing (soteriologie);

Gods Woord biedt een integrale leer aangaande alle dingen!

 

plan met de wereld; met uw leven; God of het toeval, noodlot; Godzaligheid tot alle dingen nut; betaamt alle mensen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

10 Gevaren van theïstische evolutie.

 

Gevaar Nr. 1 – Onjuiste voorstelling van Gods karakter

De Bijbel openbaart God aan ons als onze hemelse Vader, die absoluut volmaakt is (Mattheüs 5:48), heilig (Jesaja 6:3) en almachtig (Jeremia 32:17). De apostel Johannes zegt: "God is liefde”, "licht” en "leven” (1 Johannes 4:16, 1: 5, 1:1-2). Als deze God iets schept, dan wordt zijn werk als ‘zeer goed’ (Genesis 1:31) en ‘volmaakt’ (Deuteronomium 32:4) omschreven.

Theïstische evolutie geeft een onjuiste interpretatie van Gods natuur, omdat ze aan de Schepper dood en gruwel toeschrijft als principes van de schepping vóór de zondeval. (Ook "progressief creationisme” voorziet in miljoenen jaren van dood en gruwel vóór de zonde).

Gevaar Nr. 2 – God wordt een "god van de hiaten”

De Bijbel zegt dat God de volstrekte Oorzaak is van alle dingen. Wij hebben "maar één God, de Vader, uit Wie alle dingen zijn … en maar één Heere, Jezus Christus, door Wie alle dingen zijn, en wij door Hem” (1 Korintiërs 8:6).

Maar in theïstische evolutie is de enige werkruimte die God wordt toegewezen slechts dat gedeelte van de natuur dat de evolutietheorie niet kan verklaren met de middelen die ze heeft. Op deze manier wordt God gereduceerd tot een "god van de hiaten” voor die fenomenen waarover men twijfelt. Dit leidt tot de filosofie: "God is niet absoluut, Hijzelf is geëvolueerd - Hij is evolutie”. [2]

Gevaar Nr. 3 – Ontkenning van de voornaamste Bijbelse leringen

De hele Bijbel getuigt ervan dat wij te maken hebben met een bron van waarheid die haar gezag van God betrekt (2 Timoteüs 3:16) met het Oude Testament als de onmisbare "oprit” die leidt naar het Nieuwe Testament, zoals een oprit naar een autosnelweg leidt (Johannes 5:39). Het Bijbelse scheppingsverslag hoort niet beschouwd te worden als een mythe, een parabel of allegorie, maar als een historisch verslag, omdat:

  • Biologische, astronomische en antropologische feiten worden gegeven in didactische (onderwijzende) vorm.
  • In de Tien Geboden baseert God de zes werkdagen en de ene rustdag op dezelfde tijdsspanne als beschreven in het scheppingsverslag (Exodus 20: 8-11).
  • In het Nieuwe Testament verwijst Jezus naar feiten van de schepping (Bijv. Matteüs 19: 4-5).
  • Nergens in de Bijbel zijn er enige indicaties dat het scheppingsverslag enigszins anders moet begrepen worden dan als een feitelijk verslag.

De doctrine van theïstische evolutie ondermijnt deze fundamentele manier van Bijbelinterpretatie, zoals door Jezus, de profeten en de apostelen werd voorgestaan. Het verslag van de gebeurtenissen in de Bijbel wordt gereduceerd tot mythische verbeelding, en het begrip van de bijbelse boodschap, als zijnde waar in woord en betekenis, gaat verloren.

Gevaar Nr. 4 – De weg naar het vinden van God gaat verloren

De Bijbel beschrijft de mens als helemaal verstrikt in de zonde na Adams val (Romeinen 7:15-19). Enkel die personen die zich realiseren dat zij zondig en verloren zijn, zullen een Verlosser zoeken die ‘kwam om de verlorene te redden’ (Lucas 19:10).

Maar de evolutietheorie weet van geen zonde in bijbelse zin, namelijk van het doel missen met betrekking tot God. Zonde wordt betekenisloos gemaakt, en dat is precies het tegenovergestelde van wat de Heilige Geest doet: Hij overtuigt mensen van zonde en zondig zijn. Als de zonde wordt gezien als een onschuldige evolutionaire factor, dan is men de sleutel verloren om God te vinden, en dat wordt niet opgelost door "God” toe te voegen aan het evolutionaire scenario.

Gevaar Nr. 5 – De leer van Gods vleeswording wordt ondermijnd

De vleeswording van God door Zijn Zoon Jezus Christus is een van de fundamentele leringen van de Bijbel. De Bijbel stelt: "En het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond” (Johannes 1:14), "Jezus, Christus … door de gestalte van een dienstknecht aan te nemen en de mensen gelijk te worden” (Filippenzen 2:5-7).

Evolutie ondermijnt deze basis van redding. Evolutionist Hoimar von Ditfurth bespreekt de onverenigbaarheid van Jezus’ vleeswording met het evolutionistische gedachtegoed: "De beschouwing van evolutie dwingt ons onvermijdelijk tot een kritische herziening … van christelijke formuleringen. Dit geldt duidelijk voor het centrale thema, de ‘vleeswording’ van God …”. [3]

Gevaar Nr. 6 – De Bijbelse basis van Jezus’ verlossingswerk gemythologiseerd

De Bijbel leert dat de zondeval van de eerste mens een ware gebeurtenis was en dat dit de zonde in de wereld tot direct gevolg heeft: "Door één mens is de zonde in de wereld gekomen en door de zonde de dood, en zo is de dood voor ieder mens gekomen, want ieder mens heeft gezondigd.” (Romeinen 5:12).

Theïstische evolutie erkent Adam niet als de eerste mens, noch dat hij direct geschapen werd "uit het stof der aarde” (Genesis 2, 17). De meeste theïstische evolutionisten zien het scheppingsverslag eerder als een mythisch verhaal, zij het dan met een bepaalde geestelijke betekenis. Maar, de zondaar Adam en de Redder Jezus Christus worden in de Bijbel met elkaar verbonden: Romeinen 5: 16-18. Dus, elke zienswijze die Adam en zijn directe schepping enigszins mythologiseert die ondermijnt de Bijbelse grondslag van Jezus’ werk van de verlossing.

Gevaar Nr. 7 – Verlies van Bijbelse chronologie.

De Bijbel voorziet ons van een tijdsschaal voor de geschiedenis en die is nodig voor een goed begrip van de Bijbel. Deze tijdsschaal houdt in:

  • De tijdsschaal kan niet onbepaald worden uitgetrokken in het verleden, noch in de toekomst. Er is een goed gedefinieerd begin in Genesis 1:1, evenals een moment waarop de fysische tijd zal eindigen (Matteüs 24:14).
  • De totale duur van de schepping was 6 dagen (Exodus 20:11).
  • De leeftijd van het heelal kan worden geschat op basis van de genealogieën in de Bijbel (let op dat deze berekeningen niet exact zijn). Het gaat hier om verscheidene duizenden jaren, maar niet miljarden jaren.
  • Galaten 4:4wijst op de bijzonderste gebeurtenis in de menselijke geschiedenis: "Maar toen de tijd gekomen was zond God zijn Zoon, geboren uit een vrouw en onderworpen aan de wet, maar gezonden om ons vrij te kopen van de wet, opdat wij zijn kinderen zouden worden”. Dit gebeurde ongeveer 2000 jaar geleden.
  • De wederkomst van Christus, in kracht en heerlijkheid, is de belangrijkste toekomstige gebeurtenis.

Aanhangers van de theïstische evolutieleer (en ook die van progressieve schepping) veronachtzamen de in de bijbel gegeven tijdsaanduidingen, ten voordele van evolutionistische tijdsschalen met hun miljarden jaren in zowel verleden als toekomst (waarvoor geen overtuigende natuurkundige bewijzen bestaan). Dit kan leiden tot twee dwalingen:

1.      Niet alle gegevens van de Bijbel moeten serieus genomen worden.

2.      De waakzaamheid aangaande de tweede komst van Christus kan verloren gaan.

Gevaar Nr. 8 – Verlies van het Scheppingsbegrip.

Er worden een aantal essentiële begrippen geleerd in de Bijbel. Deze houden in:

  • God schiep materie zonder het gebruik van enige beschikbaar materie.
  • God schiep de aarde eerst, en op de vierde dag de maan, het zonnestelsel, ons eigen melk-wegstelsel, en alle andere sterrenstelsels. Deze volgorde is in strijd met alle ideeën over ‘kosmische evolutie’, zoals de 'big bang' kosmologie (de Oerknaltheorie).

Theïstische evolutie negeert al deze bijbelse scheppingsprincipes en vervangt ze door evolutionistische noties, waarbij God’s almachtige scheppingsdaden worden ontkend.

Gevaar Nr. 9 – Onjuiste voorstelling van de realiteit

De Bijbel draagt het zegel van waarheid, en al zijn verklaringen zijn gezaghebbend - of ze nu handelen over vragen van geloof en redding, dagelijks leven, of zaken van wetenschappelijk belang.

Evolutionisten vegen dit alles van tafel. Zo zegt b.v. Richard Dawkins:

"Bijna alle volken hebben hun eigen scheppingsmythe, en het verhaal in Genesis is toevallig diegene die door een bijzondere stam van herders in het Midden-Oosten werd geadopteerd. Het heeft geen hogere speciale status dan het geloof van een West Afrikaanse stam die gelooft dat de aarde door de uitwerpselen van mieren gemaakt was.” [4]

Als de evolutietheorie onjuist is, dan hebben talrijke wetenschappen een vals getuigenis omarmd. Waar ook deze wetenschappen overeenkomen met de evolutionistische zienswijze, geven zij een valse voorstelling van de realiteit. Hoeveel meer dan een theologie die van de Bijbel afwijkt en met de evolutietheorie in zee gaat!

Gevaar Nr. 10 – Het doel missen.

In geen ander historisch boek vinden wij zoveel en zulke waardevolle uitspraken over het doel van de mens als in de Bijbel. Bijvoorbeeld:

1.      De mens is God’s doel in de Schepping (Genesis 1:27-28).

2.      De mens is het doel van God in het verlossingsplan (Jesaja 53:5).

3.      De mens is het doel van de zending van God’s zoon (1 Johannes 4:9).

4.      Wij zijn het doel van God’s erfenis (Titus 3:7).

5.      De hemel is onze bestemming (1 Petrus 1:4).

De gedachte aan een doelstelling klinkt de evolutionist als een vloek in de oren. ‘Evolutionistische aanpassingen volgen nooit een doelgericht programma, zij kunnen dus niet worden geacht scheppingsdoelgericht te zijn.’ [5]Dus, een geloofssysteem zoals theïstische evolutie, dat een huwelijk is van doelgerichtheid met niet-doelgerichtheid, is een contradictio in terminis.

Conclusie

De doctrines van schepping en evolutie liggen zo ver uit elkaar, dat verzoening absoluut onmogelijk is. Theïstische evolutionisten proberen de twee doctrines te integreren, een dergelijke integratie reduceert de boodschap van de Bijbel tot iets onbeduidends. De conclusie is onvermijdelijk: er is voor theïstische evolutie geen ondersteuning vanuit de Bijbel.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Levensbeschouwelijke context

Levensbeschouwingen beïnvloeden vaak de visie van een individu op de evolutietheorie. Er kan een grof onderscheid gemaakt worden tussen het creationismeen het evolutionisme. Creationisten zijn mensen die geloven in een bovennatuurlijke verklaring voor het ontstaan van materiële zaken, evolutionisten zijn er van overtuigd dat wetenschappelijke verklaringen volstaan. In de praktijk is er echter sprake van veel meer opvattingen.

Scheppingvan Adamdoor Godvan Michelangelo

 [bewerk]Creationisme

 

Creationisten geloven in een Schepper. Zij geven daarmee een religieuzeverklaring voor het bestaan van de soorten en verwerpen daarmee (grotendeels) de evolutietheorie. Er zijn verschillende stromingen binnen het creationisme. De hoofdstroming wordt gevormd door christenendie op grond van het bijbelboekGenesisgeloven dat God de wereld (inclusief de soorten) geschapen heeft, en dat de schepping toevertrouwd is aan de mens, die door God apart gemaakt is. Met name in de Verenigde Statenis het creationisme sterk georganiseerd. Veel creationisten geloven dat er verschillende typen soorten door God geschapenzijn, en dat evolutie slechts beperkt mogelijk is.

 [bewerk]Intelligent Design

 Zie Intelligent Designvoor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De Intelligent Design-beweging is in de jaren '90 in gang gezet door een aantal wetenschappers, onder wie William Dembskien Michael Behe. Zij hebben geprobeerd met behulp van wetenschappelijke argumenten aan te tonen dat er een 'intelligent ontwerp' ten grondslag moet liggen aan het leven. Het concept van onherleidbare complexiteit(irreducible complexity) speelt hierin een belangrijke rol. Over de identiteit van de 'ontwerper' wordt niets gezegd, waarmee de Intelligent Design-beweging verschilt van de meeste creationistische stromingen. Intelligent Design wordt echter door veel creationisten gesteund. Unintelligent Designis een satirische reactie op intelligent design .

 [bewerk]Theïstisch evolutionisme

 Zie theïstisch evolutionismevoor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Theïstisch evolutionisme wordt ook wel evolutionistisch creationisme genoemd. Theïstisch evolutionisten vatten de eerste hoofdstukken van Genesis niet letterlijk op, in tegenstelling tot de meeste creationisten. Zij vinden daarom dat evolutietheorie verenigbaar is met het geloof in God als Schepper. Gemeenschappelijke afstamming van soorten wordt daarbij gezien als onderdeel van een schepping.

 [bewerk]Materialisme

 Zie Materialisme (filosofie)voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Het materialisme is een filosofische stroming die meent, dat de werkelijkheid herleid kan worden tot de materie. Het materialisme speelt een belangrijke rol in de wetenschap. Er is wederzijdse ondersteuning tussen de evolutietheorie en het materialisme. Het materialisme vraagt een natuurlijke verklaring voor de oorsprong van soorten. De evolutietheorie geeft deze en bekrachtigt daarmee het postulaat van het filosofisch materialisme.

 [bewerk]Atheïsme

 Zie atheïsmevoor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Atheïsten zijn mensen die niet in goden geloven (afwezigheid van godsgeloof). Zij beroepen zich vaak op de evolutietheorie omdat die volgens hen een grotere verklaringskracht biedt voor het ontstaan van soorten. Het inroepen van een godheid of schepper vinden zij een overbodige hypothese, of een geloofssprong, die op zich geen verklaring is. Religie verklaren zij vaak als een verschijnsel dat evolutionair voordeel oplevert. Een prominente atheïst en evolutionist is Richard Dawkins.

 

 

De blinde horlogemaker

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

 

Richard Dawkins

De blinde horlogemaker (originele titel: The Blind Watchmaker) is een boek uit 1986van de BritseevolutiebioloogRichard Dawkinswaarin hij argumenten aanvoert voor evolutiegestuurd door natuurlijke selectie. Hij geeft ook tegenargumenten voor geuite kritiek op zijn vorige boek The Selfish Gene. 'The Blind Watchmaker' is ook de titel van een televisiedocumentaire gebaseerd op dit boek.

De titel van het boek verwijst naar de analogie van de horlogemakerdie uiteengezet werd door William Paleyin zijn boek Natural Theology. Paley beargumenteerde, meer dan vijftig jaar voordat Charles Darwinzijn Over de oorsprong der soorten publiceerde, dat de complexiteit van organismen bewijs is voor het bestaan van een goddelijkeschepper, net zoals een horloge bewijs is voor een intelligente horlogemaker. Dawkins bespreekt de verschillen tussen menselijk ontwerp en de wijze waarop evolutionaire mechanismen werken. Hij vergelijkt deze mechanismen met een blinde horlogemaker die zonder enig inzicht of planning het horloge 'schept'.

Dawkins onderbouwt zijn standpunt door het verschil duidelijk te maken tussen de ontwikkeling van complexiteit door willekeurige mutatiesen door cumulatieve selectie. Hierbij worden willekeurige mutaties door natuurlijke selectie geselecteerd waardoor het proces gestuurd wordt. Hij licht dit toe met een computersimulatiewaarin een willekeurige reeks tekens evolueert naar de zin 'Methinks it is like a weasel' met behulp van willekeurige wijzigingen en kunstmatige selectie. Dit is vergelijkbaar met de werking van biologische evolutie dat met mutaties en natuurlijke selectie het proces stuurt.

Bij het boek werd afzonderlijk een meer geavanceerde computersimulatie verkocht als lesmateriaal. In dit computerprogramma, eveneens The Blind Watchmaker genoemd, is de evolutie van zogeheten biomorphs te zien. Het uiterlijk, zoals grootte en kleur, van deze biomorphs wordt bepaald door een aantal kunstmatige genen. De gebruiker kan de evolutie sturen (kunstmatige selectie) door in elke generatieeen biomorph uit te kiezen die de kinderen zal voortbrengen voor de volgende generatie.

The Root of all Evil?

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken

 

The Root of all Evil (De Wortel van al het Kwaad) is een tweedelige televisie-documentaireuit 2006 geschreven en gepresenteerd door evolutie-bioloogRichard Dawkins, gemaakt voor de Britse zender Channel 4. Dawkins betoogt hierin dat de wereld beter af zou zijn als religieniet bestond. De Britse professor was het overigens niet eens met de titel van het programma omdat hij het niet vindt kloppen om eender wat aan te wijzen als de wortel van alle kwaad. Dawkins diept de onderwerpen uit The Root of all Evil later verder uit in zijn boek The God Delusion, in de Nederlandse vertaling uitgebracht als God als misvatting. Met The Enemies of Reasonmaakte de Brit in 2007 een vervolgdocumentaire, maar dan gericht op bijgeloofen alternatieve geneeswijzen.

 [bewerk]Feit versus fictie

In het eerste deel van de documentaire - genaamd The God Delusion - onderzoekt Dawkins de ononderbouwde overtuigingen die verschillende religies er op nahouden alsof het feitenzijn. Hij gaat daarbij ook in op de meest extreme uitwassen van die overtuigingen. Dawkins stelt dat geloof synoniemstaat voor het niet-nadenken en daarom fundamenteel van wetenschapverschilt in het proberen te begrijpen van de wereld, zelfs gevaarlijk is en mensen uit elkaar drijft. Onderwerpen die aan bod komen zijn Lourdes, wijwater, onverklaarbare genezingen en de hypothese van Intelligent Design. Hij reist af naar Colorado Springsom daar te praten en te discussiëren met Ted Haggardover de opkomst van het FundamentalistischeChristendomin de Verenigde Staten. Verder bezoekt hij een bijeenkomst van de Vrijdenkerijen de Tempelbergin Jeruzalem.

In deel twee van de documentaire - genaamd The Virus of Faith - betoogt Dawkins dat de fundamenten waarop religies hun normen en waarden claimen te baseren kromme zuilen zijn. De titel van het programma komt overigens uit Dawkins boek The Selfish Gene, waarin hij het concept van de memeuitlegt. Het centrale punt van dit deel van de documentaire is de verwerpelijkheid van het opleggen van - en labellen met - een religieuze overtuiging aan kinderen die nog niet in staat zijn daar zelf weloverwogen voor te kiezen. Dawkins maakt zich daarbij zorgen over duizenden kinderen in Groot-Brittannië die hun educatie krijgen in op geloofgebaseerde scholen. Onder andere het op verschillende plaatsen lesgeven in het scheppingsverhaalals feitin tegenstelling tot evolutieleerwordt uitgediept. Dawkins vergelijkt religie met een virus in de zin van memes waarmee kinderen door authoritaire personen - bijvoorbeeld ouders - worden 'geprogrammeerd'. Kinderen staan open om nuttige en zelfs essentiële zaken te leren van dit soort mensen, maar staan daarbij ook bloot aan 'infectiegevaar' voor religie. Dawkins bezoekt onder andere een zogenaamd Hell houseen onderwerpt het Oude Testamenten het Nieuwe Testamentaan kritischelezingen, concluderend dat het op zijn minst vreemd is normenen waardente baseren op wat er in deze boeken geschreven staat. Laat staan om deze geschriften letterlijk te nemen. Daar tegenover zet Dawkins een theorie over hoe normen en waarden volgens de evolutiebiologiehebben kunnen ontstaan.